امروز Google Reader رو باز كردم و ديدم همه‌ي تيترها يكي شدند: روز جهاني وبلاگ 2010.
فكر نميكنم نيازي به توضيح باشه كه در اين روز كه به عنوان روز جهاني وبلاگ شناخته شده است هر وبلاگ نويس ميتونه 5 وبلاگ رو كه از نظر خودش جالب به نظر ميان رو معرفي كنه و من هم سعي دارم همين كار رو انجام بدم. البته اين 5 تا وبلاگ رو از بين وبلاگهايي كه اخيرا با اونها آشنا شدم و يا قبلا با اونها آشنا بودم و به نظرم جالب اومدن انتخاب ميكنم و اميدوارم قديمي‌تر ها ناراحت نشوند.

هميشه دوست داشتم از شادي بنويسم و هيچوقت سراغ دردها نرم ولي توي اين شبهاي قدر و حال و هواي معنوي جا داره كمي هم به فكر مردمي كه توي پاكستان در اثر سيل اخير كشته و آواره شدند باشيم. چيزي براي گفتن ندارم ولي اميدوارم حداقل يك گام كوچك در راستاي اطلاع رساني اين فاجعه برداشته باشم.
ممنون از حاج محمد عزيز كه با نوشته‌هاي تاثيرگذارش نكته‌اي به اين بزرگي رو به ما يادآوري كرد.

صنایع دستی را گرامی بداریم که سرمایه‌های فرهنگی ما هستند.
متاسفانه روز به روز بیشتر فرهنگ‌های خوب دیروزمان را فراموش میکنیم.
امیدوارم روزی برسد که به فرهنگ غنی خودمان عشق بورزیم.
موفق و پیروز باشید.

روز مادر بر همگی مبارک باد.
تصویری که در این مطلب استفاده شده است، قسمتی از اثر شهراد ملک فاضلی می‌باشد.

براي شروع نمايشگاه روزشماري مي‌كردم. خيلي دوست داشتم دوباره به نمايشگاه كتاب برم و با كتاب‌هاي جديد و انتشارات نوپا آشنا بشم. هميشه به اين فكر مي‌كردم كه نمايشگاه امسال با نظم‌تر از گذشته برگزار خواهد شد و لذت كافي رو ميبرم ولي اينطور نشد...
وقتي براي اولين بار جمعه‌ي گذشته به مصلي رفتم در بدو ورودم به مصلي متوجه سالن‌هاي انتشارات در بالاي شبستان شدم كه برام جالب بود. كتاب‌هاي آموزشي مدارس و دانشگاهي و همچنين سالن‌هايي براي غرفه‌ي كودكان خودنمايي مي‌كردند. انصافا كه با جداسازي محيط انتشارات كودكان و درسي نظم نمايشگاه بهتر شده بود. تا اينجاي كار همه چيز خوب بود. وقتي وارد شبستان شدم احساس كردم وارد غرفه‌ي كتابهاي مذهبي شدم. كمي جستجو كردم و ديدم انتشارات معمولي هم در بين آنها پيدا مي‌شوند ولي هيچگونه جداسازي صورت نگرفته است. روز جمعه نمايشگاه خيلي شلوغ بود و جايي براي گردش نبود. پس مجبور شدم نمايشگاه را موكول كنم به امروز.