هميشه يكي از طرفداران پروپاقرص سري بازي‌هاي Resident Evil (اقامتگاه شيطان) بودم. در اين سبك از بازي‌ها فقط اقامتگاه شيطان را بازي مي‌كردم و بازي‌هاي ديگر مرا راضي نمي‌كردند. شايد يكي از دلايل علاقه شديدم به سري فيلم‌هاي Resident Evil هم همين مورد باشد. فيلمي كه تا كنون در سه قسمت ساخته شده و چهارمين قسمت آن قرار است در روز 10 سپتامبر 2010 يعني 19 شهريور امسال به اكران عمومي درآيد و بي صبرانه منتظر اكران آن هستم. سه قسمت قبلي آن فروش خوبي را در گيشه‌ها داشته‌اند و تريلرها و تصاوير منتشر شده از قسمت جديد نيز نويد يك فيلم خوب را مي‌دهند.

فکر نمیکنم تا حالا فیلمی به این خوش ساختی از یک بازی کامپیوتری ساخته شده باشد. قبلا شاهد افتضاحاتی به نام Hitman و MaxPayne بودیم که کلا دید ما رو نسبت به فیلمهای ساخته شده از روی بازی تغییر دادند. اما فیلم زیبای Prince of Persia از این قاعده مستثنی است و میتواند شما رو برای دو ساعت به طور کامل سرگرم کند چون روایتش پرهیجان و یک کارگردانی عالی دارد.
وقتی فیلم رو شروع کردم انتظار داشتم کلی توهین به کشور و تاریخ سرزمین پارس ببینم ولی همون ابتدای فیلم با دیدن تعاریفی که راوی فیلم از حکومت پارس کرد یه خرده نظرم تغییر کرد و با گذشت فیلم متوجه شدم که سازنده ها هیچگونه جهت گیری نکردند و یک پادشاهی خیلی خوب و یک تصویر راضی کننده از گذشته ایران رو به تصویر کشیدند.

فیلم که شروع میشود با یک صحنه‌ی جالب و ابتکاری روبرو می‌شوید. فیلمی که در نگاه اول شاید تصور کنید ساخته‌ی چند دهه قبل است ولی اشتباه نکنید، این فیلم محصول سال 2005 امریکا با بازی بروس ولیس و جسیکا آلبا است.
کل فیلم فضایی سیاه و سفید دارد به جز برخی شخصیت ها و اشیا که به طور محسوسی در فیلم به رنگ قرمز یا رنگهای گرم دیگر درآمده‌اند. تناقضی که به نظر من یکی از نکته‌های کلیدی فیلم است. تمامی صحنه‌های فیلم کامپیوتری بوده و صحنه‌های واقعی خیلی کمی را خواهید دید.
این فیلم روایتگر سه داستان متفاوت است که ارتباط چندانی به یکدیگر ندارند ولی به طرز قابل ملاحظه‌ای شما را به دنبال خود می‌کشند. ممکن است در اواسط فیلم کمی حوصله‌تان از دیدن آن سر برود ولی اگر هم فیلم را تا آخر نبینید همیشه ذهنتان مشغول است.
درباره داستان فیلم توضیحی نمیدهم ولی پیشنهاد میکنم آن را ببینید.

فیلم از داخل یک رستوران آغاز می‌شود. جایی که یک مرد و زن حدودا 30 ساله در حال صحبت با یکدیگر هستند و از مشکلات روزمره خودشان گله میکنند. چند دقیقه به همین منوال سپری می‌شود تا اینکه هردو از جا بلند شده، اسلحه کشیده و دست به سرقت مسلحانه می‌زنند.
فیلم شروع میشود. پس از نمايش تيتراژ آغازين، فیلم از یک محیط دیگر که مربوط به ماه‌ها قبل است، ادامه میابد. صحنه‌ها به کلی عوض شده‌اند و دیگر آن دو شخص اولیه حضور ندارند. بله یک داستان دیگر روایت می‌شود.
فیلم بر پایه‌ی داستان پردازی ساخته شده است و به همین دلیل است که نام فیلم را "قصه‌های عامه پسند" گذاشته اند. چند قصه که هرکدام زیبایی خاص خودشان را دارند. داستان‌هایی که شما را برای دو ساعت حسابی سرگرم خواهند کرد.
در این فیلم بازیگران مشهوری همچون جان تراولتا، بروس ولیس، ساموئل ال جکسون و ... ایفای نقش کرده اند.
فیلم آنقدر زیبا ساخته و کارگردانی شده است که شما از دیدن آن لذت کافی را خواهید برد. این فیلم یکی از 10 فیلم برتر تبهکاری از دیدگاه سایت IMDB است.
طبق معمول، دیدن این فیلم را هم به همه‌ی فیلم دوستان توصیه میکنم.

فیلم Martyrs که حتی معنی اون رو هم نمیدونستم شروع شد. اول فیلم دختری در حال فرار از جایی بود که به نظر شکنجه‌گاه میومد. دخترک پس از فرار از شکنجه‌گاه، به خونه خودش میرسه و احساس میکنه یک نفر همواره قصد اذیت او را داره. بارها جای خراش روی بدن خودش خراش میندازه و خودزنی میکنه.
شات عوض میشه و یک خونواده‌ی گرم و صمیمی که یک پسر، یک دختر، پدر و مادر اعضای اون هستند رو نشون میده. خونواده در حال جر و بحث پیرامون مشکلات معمول خونواده هستند که زنگ در به صدا درمیاد. همون دختری که ابتدای فیلم از شکنجه‌گاه فرار کرده بود پشت در ایستاده و به محض باز شدن در با اسلحه‌ی شاتگان شلیک میکنه و به ترتیب و به طرز وحشیانه ای کل اعضای خانواده رو قتل عام میکنه. اما اینجا تازه ابتدای داستان هستش و هنوز هیچ قسمتی از داستان اصلی لو نرفته است ...